عشق@دوستی@صداقت@مهربانی@شعر و ...

که خورشيد را شرمگين تابش کرد و چشمه هاي آفرينش را لبريز جوشش ، در اين

روز غم بار و مصيبت زده ، آتش سوگمان را مهار کن و دست مهربان و غريب نوازت

را بر صفحه دل هامان بکش

لابه لاي آه دلم ، يه غصه فرياد مي کشه

اشکامو مخفي مي کنم اما چشام داد مي کشه

زخمي که توي سينمه ، هيچ جوري مرهم نداره

به ياد يک حرم شبا ، تا صبح دلم عزاداره

اين روزا روضه مي گيرم ، به ياد روضه ي غمش

روم نميشه بگم شده ، چه ها به صحن و حرمش

خنده هامون گريه دارن ، فصل عزا و شاديه

دلم خراب حرمه ، آقام امام هاديه

قامت گلدسته تو، اگه يه ذره خم شده

کي گفته بغض دشمنت ، ميون ماها کم شده

سينه زنت تا عمر داره،  به داشتن تو مي نازه

پا بده با سرش مي آد ، صحن و سرات و مي سازه

يه روز مي آد که اون حرم ، تو گريه جا مي گيريم

توي طواف سينه زنات ، شور يا زهرا ميگيريم

شما امامي و عزيز، اما شکسته حرمت

عرش خدا آتيش گرفت ، تو شعله هاي غربتت

گوشه زندان مي چکه ، بارون زچشماي شما

آقا چرا ورم داره ، زير کف پاي شما

تشنگي اذيت مي کنه ، عطش نشسته تو گلوت

ميگن جاي تازيانس ، آقا به روي سر و روت

چند ساله بين  زنجيرا ، نشسته در تاب و تبي

چند ساله که عزادار روضه ي عمه زينبي

چند ساله که صحن خونت ، پرچم لاله مي زني

ناله ي غسل کفن ، طقل سه ساله مي زني

همه مي دونن خون ما ، وصل به رگهاي شماست

همه مي دونن شونمون ، زخمي داغ کربلاست

هرجايي بريم آخرش ، گريمون توي شور و شين

اينه که مستي مي کنيم ، فقط با ذکر يا حسين