حضرت عشق...
جهان براي بقا پنج نور لازم داشت
و کهکشان هدايت ستاره اي کم داشت
اراده کرد خدا اختري عيان بکند
سه قطره در رگش از خون خود روان بکند
ستاره اي که اگر راهي زمين بشود
ز برق نور رخش ماه شرمگين بشود
و نور و خون خدا در فلک عجين گرديد
ستاره خلق شد و راهي زمين گرديد
در اسمان و زمين شادي خدا حس شد
ستاره اي بدرخشيد و ماه مجلس شد
خجسته زاد روز ميلاد با سعادت رهبر عاشقان و دلدادگان
![]()
![]()
![]()
حضرت اباعبدالله الحسين گرامي باد![]()
![]()
![]()
![]()

امشب سخن از ساقي و ميخانه گويم
امشب سخن از باده و پيمانه گويم
امشب سخن از مستي جانانه گويم
امشب سخن از عاشق ديوانه گويم
چون بنده آيم سوي تو ، گردم مقيم کوي تو
نازل شوم بر روي تو ، بوسم لب دلجوي تو
سوگند بر گيسوي تو ، شانه زنم بر موي تو
در کعبه ابروي تو ، شکرانه گويم يا علي
هم ساقي کوثر تويي ، هم هادي و رهبر تويي
هم شاه بحر اور تويي ، هم شافع محشر تويي
هم نور پيغمبر تويي ، هم عاشق داور تويي
هم حيدر صفدر تويي ، شاهانه گويم يا علي
در وصل تو گويا شوم ، از اشک خود دريا شوم
از دل تو را جويا شوم ، در عشق تو رسوا شوم
هم غالب و شيدا شوم ، بر طارم اعلا شوم
پيدا و نا پيدا شوم ، مستانه گويم يا علي
در راه عشقت يا علي ، مردانه گويم يا علي
مستانه گويم يا علي ، رندانه گويم يا علي
من درد ترا زدست اسان ندهم