نماد...
اتش در نزد ايرانيان باستان نماد روشني ، پاكي ، طراوت ، سازندگي ، زندگی تندرستي و در پايان بارزترين نماد خداوند در روي زمين است! انها عقيده داشتند كه اتش ميتواند ناپاكيها ، پليديها و تاريكيها را از ميان ببرد بنابر اين در ميان
جشنهاي مهم ايرانيان به جشنهاي مخصوص اتش برخورد ميكنيم و از ان ميان دو جشن اتش از بقيه معروفتر و مهمترند: جشن سده و جشن سوري بطور كلي ايرانيان پيش از فرا رسيدن هر جشن مذهبي ، به اتشكدهها ميرفتند و به نيايش ميپرداختند اما رسم اتش افروزي پيش از عيد بسيار كهنه و قديمي است و حتي به دوران هند و اروپايي بر ميگردد
واژه سوري (صفت پهلوي سوريك) در فارسي به معني سرخ بوده و چنان كه پيداست به اتش اشاره دارد البته سور در مفهوم ميهماني نيز در فارسي به كار رفته است بر پا كردن اتش در اين روز نيز گونه اي گرم كردن جهان و زدودن سرما و پژمردگي از تن بوده است فلسفه وجودي در اتش رفتن ، در سنت ديرين قوم ايراني ، عملي نمادين براي اثبات پاكنيتي و همچنين عملي براي تطهير از گناهان بزرگ است شكلي ديگر از اين رسم ديرينه ، مراسم چهارشنبه سوري و سالي يك بار بر اتش رقصيدن است
رقص بر اتش ، يك اقدام نمادين دستهجمعي و يادگار سنتي است كه بيانگر تطهير درون خويش توسط شعلههاي اتش است
من درد ترا زدست اسان ندهم