به بندم ميکشد، با نقشِ پايی ميکشد مارا

کجا رو اورد دل تا بيابد منزل مقصود؟

به هرجا پا نهم با يک نمايی ميکشد مارا

نه خاموشم گذارد راحت ونه غم به فريادم

اشارت های ابرو با ادايی ميکشد مارا

ز بيداد دورنگی شکوهء دل تا فلک پيچد

شراب ديده با تير جفايی ميکشد مارا

نفس يکباره دادن در ره جانان مراد ماست

تغافل رنگ میپاشد، ريايی ميکشد مارا

چه پيوند است دل را با دم تيغش که ميداند؟

تمنا شعله ميريزد ، صدايی ميکشد مارا

اگر بيگانه ريزد خونِ دل باکم نميباشد

ز داروی طبيبان و پرستاران گريزانم